เรื่องของทฤษฏีผลประโยชน์ (80:20)

ช่วงที่ผ่านมาผมสังเกตุว่านักลงทุนหลายคนนิยมอ้างอิงทฤษฎีผลประโยชน์ ซึ่งกล่าวว่าผลประโยชน์ส่วนใหญ่มักจะตกอยู่กับคนส่วนน้อย (80 : 20) ดังนั้นนักลงทุนต้องเลือกที่จะลงทุนในทิศทางตรงข้ามกับ "คนส่วนใหญ่" ... ผมเองเห็นด้วยกับแนวคิดนี้

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่า "คนส่วนใหญ่" คิดอะไร? ลงมือทำอะไร?

หลายคนใช้วิธีโพสถามตามเวปบอร์ดว่า ... วันนี้ mass คิดอย่างไร? ทำโพลให้ลงคะแนนหรือแสดงความคิดเห็นว่าวันนี้ตลาดจะขึ้นหรือลง? หลายคนใช้วิธีถามคนรอบตัว คำถามเหล่านี้เป็นที่นิยมจนผมคิดว่า...การตั้งคำถามในลักษณะนี้คือการตั้งคำถามแบบคนส่วนใหญ่ ที่ไม่มีจุดยืนในการลงทุน


เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าคำตอบที่ได้มาจะเป็นตัวแทนความคิดของคนส่วนใหญ่ได้ เพราะอะไร? คนที่ตอบอาจจะไม่ได้พูดตามที่ตัวเองคิด คนที่ตอบอาจจะลังเลแต่ก็ตอบไปให้จบ คนที่ตอบอาจจะเป็นคนที่ไม่ได้คิดเหมือนคนส่วนใหญ่ กลุ่มตัวอย่างที่ตอบคำถามอาจจะจำนวนน้อยและเกาะกลุ่มจนไม่สามารถเป็นตัวแทนของคนส่วนใหญ่ เป็นต้น

แล้วอย่างนั้นเราจะแตกต่างจากคนส่วนใหญ่ได้อย่างไร?

ขอให้เริ่มต้นด้วยทัศนคติที่ว่าเราก็เป็นคนธรรมดาคนนึง ถ้าไม่มีการเรียนรู้ ไม่มีการพัฒนาตัวเองเลย..เราย่อมไม่ต่างจากคนส่วนใหญ่ หรือ "เรา" นั่นแหละที่คือ "คนส่วนใหญ่" การเป็นคนส่วนน้อยจึงต้องฝืนกระแสตัวเองค่อนข้างมาก ไม่ใช่เพียงแค่คิดว่าราคาจะขึ้นหรือลง แต่เป็นการพัฒนาตั้งแต่ระดับทัศนคติและกระบวนการทางความคิดและอารมณ์ซึ่งเป็น "ที่มา" ของผลลัพธ์ทางความคิด อย่างเช่น

คนส่วนใหญ่สนใจแต่ว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร เซียนจะคิดอย่างไร ...แต่คนส่วนน้อยรักษาสมดุลของการฟังความคิดของตนเองและการเลือกฟังตลาดอย่างมีเหตุผล

คนส่วนใหญ่มองระยะสั้น รายนาที รายวัน รายเดือน ...แต่คนส่วนน้อยมองระยะเวลาที่ไกลกว่านั้น

คนส่วนใหญ่ถามคำถาม"คนอื่น"แบบที่สามารถนำไปใช้เล่นหุ้นได้ทันทีโดยไม่ต้องย่อย เช่น ซื้อหุ้นตัวไหนดี วันนี้ mass คิดอย่างไรจะได้แทงด้านตรงข้าม ... แต่คนส่วนน้อยถามคำถาม"ตนเอง"ที่เชื่อมโยงกับผลลัพธ์การลงทุนโดยตรงโดยที่ต้องใช้เวลา ข้อมูลและแนวคิดในการตอบคำถาม เช่น บริษัทนี้มูลค่าประมาณเท่าไรเมื่อคิดจากสมมุติฐานแบบอนุรักษ์นิยม มีความเป็นไปได้ของเหตุการณ์ในอนาคตแบบใดบ้าง แนวโน้มกำไรของบริษัทในอนาคตน่าจะเป็นอย่างไร

คนส่วนใหญ่ถูกอิทธิพลของความโลภ ความกลัว ความอิจฉา ความไม่มั่นใจ บีบให้ตัดสินใจในการลงทุนโดยไม่ได้ใช้เหตุผลเท่าที่ควรจะเป็น ...แต่คนส่วนน้อยใช้เหตุผลในการตัดสินใจในการลงทุน และรู้เท่าทันอารมณ์และอคติที่เกิดขึ้นของตนเอง

คนส่วนใหญ่มีแนวคิดการลงทุนที่ไม่ชัดเจน เปลี่ยนไปมารายวัน เปลี่ยนไปมาตามสิ่งที่เข้ามากระทบ ...แต่คนส่วนน้อยมีแนวทางการลงทุนที่ชัดเจน รู้ว่าเมื่อใดควรรอ เมื่อใดควรลงมือทำ

คนส่วนใหญ่เชื่อว่าตนเองรู้อนาคตอย่างแน่นอน ... แต่คนส่วนน้อยเชื่อว่าตนเองไม่รู้อนาคต เลยต้องพยายามเตรียมตัวรับมือกับเหตุการณ์หลายรูปแบบที่อาจจะเกิดขึ้น ทั้งด้านความเสี่ยงและด้านผลตอบแทน

...
ถ้าเราอยากจะลงทุนแตกต่างจากคนส่วนใหญ่ก็ไม่ต้องไปวิ่งไปคอยถามหรือวิ่งไปตามใครหรอกครับ... แค่พัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นอย่างไม่หยุดยั้งก็พอ


ขอบคุณที่มาจาก Facebook.com/Thailand investment Forums